«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» ***
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1 S
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1 S 1
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1 S 1 0
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ ***
[ tell.a.vision7@hotmail.com ] [ T3LL4V1S10N@msn.com ]
Ποιός ήταν στο τηλέφωνο;
Γιατί δεν μου λες ποιός ήταν;
Βάνια; Εντάξει, Ξέρω ότι δεν έχει σημασία.
Έτσι κι αλλιώς ξέρω ποιός ήταν.
Εντάξει, δεν ξέρω ποιός ήταν.
Εδώ είναι, ή το επόμενο;
Δεν μπορείς να μου πεις;
*** V A M P Y R E R ***
Υπάρχει λίγο και για σένα.
Δεν ξέρω για πόσο, ακριβώς. Μιάμιση ώρα, δύο το πολύ.
Ναι, υπέροχα. Θα συναντηθούμε αργότερα. Μπορείς να τα καταφέρεις;
Ναι.
Όχι, δεν βρήκα χρόνο ακόμα. Νομίζω ότι κοιμάται.
Θα το κάνω σύντομα.
Ναι. Εντάξει, αντίο.
Κι εγώ. Αντίο.
- Πήρες τηλέφωνο; - Ναι.
- Τι το χρειάζεσαι; - Μπορεί να μου χρειαστεί.
- Για ποιο λόγο; - Για να τηλεφωνάω.
Σκεφτόμουν να πάω κινηματογράφο απόψε.
- Δεν θέλω να πάω. - Λοιπόν, δεν χρειάζεται να έρθεις.
Θέλω να πάω για χορό. Τι λες να πάμε εδώ;
Και μετά από εδώ μπορούμε να πάμε στον κινηματογράφο.
Ναι, εντάξει.
Έχεις κακές διατροφικές συνήθειες.
«Κακές διατροφικές συνήθειες»; Που ζεις, στο 1950;
Ναι, συνέχιζε να αστειεύεσαι.
- Δεν χρειάζεσαι τόσο πολύ φαγητό. - Δεν είναι αυτό το ζήτημα.
Δεν καταλαβαίνεις. Είσαι πάντα σε κατάθλιψη, γι΄αυτό δεν πεινάς ποτέ.
Ακόμα κι εσύ μπορείς να παχύνεις αν τρως πάρα πολύ.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανένας κίνδυνος.
- Είδες τη μαμά, στο τέλος. - Είχε γενετική προδιάθεση.
- Κι εσύ δεν έχεις; - Όχι.
- Πως το ξέρεις; - Έχω τα γονίδια του μπαμπά.
- Ώστε τα έχεις; - Ναι, τα έχω.
Με τον τρόπο που τρως, μπορούμε πάντα να ελπίζουμε.
Νομίζεις ότι υπάρχει περίπτωση;
Παρακαλώ;
Σταμάτα!
- Και υποσχέσου μου ότι θα μου πεις. - Τι;
- Αν αρχίσω να παίρνω βάρος. - Ίσως.
Γιατί «ίσως»;
Ίσως.
- Σταμάτα να με ενοχλείς. - Αλλά γιατί «ίσως»;
- Έτσι. - Δεν θα έλεγες τίποτα λοιπόν;
- Μπορεί να μην είμαστε πάντα μαζί. - Φυσικά θα είμαστε.
Δεν το ξέρεις αυτό. Δεν είσαι μικρή ποια.
Τι σημασία έχει αυτό;
Δεν ξέρω αν θέλω να συνεχίσω μ΄αυτό τον τρόπο.
Ποιο τρόπο;
- Να ζω έτσι. - Δεν υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι.
- Να το λες στον εαυτό σου. - Ναι, υπάρχουν και θέλω να δοκιμάσω.
Τι;
- Να ζήσω σαν κι αυτούς. - Αλλά δεν μπορείς!
- Θα καταλάβουν τι είσαι... - Ίσως, αλλά αξίζει η προσπάθεια.
Έχω ακούσει ότι άλλοι τα κατάφεραν. Τελικά κατάφεραν να ενσωματωθούν.
Αλλά... πως θα ζεις; Πώς θα τρως; Το σκέφτηκες καθόλου αυτό;
Υπάρχουν και άλλα πράγματα. Δεν έχουν ωραία γεύση, αλλά σε κρατάνε ζωντανή.
- Περίμενε. - Φύγε, θα είμαι εντάξει.
- Υπάρχουν πολλά πράγματα που θα μπορούσαμε να κάνουμε. - Όπως δηλαδή;
- Μπορούμε να πάμε σ΄ένα κλαμπ. - Μπορούμε;
Μπορούμε να βρούμε ένα που δεν θα πληρώνεις στην είσοδο.
- Δεν ξέρω. - Δεν θέλεις να πάμε;
- Δεν είπα κάτι τέτοιο. - Τι, τότε;
- Ότι δεν ξέρω. - Μπορείς, σε παρακαλώ, να απαντήσεις;
Συνήθως δεν είναι πολύ διασκεδαστικό. Υποτίθεται ότι θα κάτσουμε εκεί;
Τι λες για τον κινηματογράφο; Μπορούμε να τρυπώσουμε όταν ξεκινήσει.
Αυτό κάνουμε κάθε φορά.
- Τότε τι θα κάνουμε; - Δεν ξέρω. Θα απολαύσουμε την φύση!
Γεια!
Γεια.
Σ΄ευχαριστώ που με παράτησες.
Πόσα πήραμε;
Θέλω κι εγώ μερικά.
- Γιατί έχεις πάντα εσύ τα λεφτά; - Εσύ τα σπαταλάς όλα αμέσως.
Όχι, δεν το κάνω.
- Κοίτα, το τρένο! Ας φωνάξουμε! - Κόψ΄το.
Έλα!
Μήπως χρειάζεσαι ταξί;
Για πού;
- Μπορείς να οδηγήσεις τριγύρω για λίγο; - Εντάξει.
Είσαι σίγουρη ότι δεν θέλεις να πας κάπου;
Απλά οδήγα για λίγο.
Έχεις λεφτά;
Εμ, όχι.
Και δεν το συνειδητοποίησες μέχρι τώρα;
- Ήταν απλά... - Νομίζεις ότι δουλεύω για την πλάκα μου;
Όχι. είναι απλά ότι εγώ...
- Τι κάνουμε τώρα; - Δεν ξέρω. Έχεις καμιά ιδέα;
Όχι; Εντάξει.
Λυπάμαι. Συγγνώμη.
Είσαι σίγουρη ότι δεν θέλεις να σε πάω κάπου;
- Είσαι σίγουρος; - Ναι. Πες που θέλεις να πας.
Εντάξει, μπορείς να με πας στην άλλη πλευρά της γέφυρας.
Κανένα πρόβλημα.
Λυπάμαι γι΄αυτό. Θα είναι καλύτερο την επόμενη φορά να έχεις λεφτά.
Κυρίως για εμένα. Είμαι παντρεμένος.
Δεν μπορώ να πληρώνομαι με κάθε παλιό χαρτονόμισμα...
Κι εσύ. Έχεις κανένα φίλο;
Όχι.
Φίλη;
Όχι.
Εντάξει, κατάλαβα.
Χωρίς δεσμεύσεις. Μόνο η οικογένεια. Είναι καλύτερα έτσι.
- Μόνο μία αδερφή. - Δεν έχεις γονείς;
Συγγνώμη, δεν είναι δικιά μου δουλειά. Λυπάμαι.
- Λοιπόν, ζεις μαζί της; - Ναι.
- Τα πάτε καλά μαζί; - Ναι.
- Συμφωνείτε σε διάφορα πράγματα; - Ναι.
Ποτέ δεν συμφωνούσα με τα αδέρφια μου. Μαλώναμε όλη την ώρα.
Αλλά την επόμενη ημέρα, τουλάχιστον όσο ήμασταν μικροί, τα ξεχνούσαμε όλα.
Και τότε, γινόμασταν πάλι οι καλύτεροι φίλοι, σωστά;
- Δεν τσακώνεστε ποτέ; - Όλη την ώρα.
- Και μένετε ακόμα μαζί; - Ναι.
- Δεν μπορείς να βρεις κανένα διαμέρισμα; - Όχι, δεν θέλουμε να ζήσουμε μόνες.
- Αλήθεια, ποτέ; - Ποτέ.
Για τώρα, ίσως. Αλλά θα παντρευτείς και θα κάνεις παιδιά.
Τότε θα είναι διαφορετικά. Δεν θα θέλεις να είστε μαζί για πάντα.
Γιατί όχι;
Λοιπόν, η αδερφή σου είναι τόσο όμορφη όσο εσύ;
Τι; Όχι, είναι πολύ πιο όμορφη.
Λοιπόν, λοιπόν...
Εντάξει. Φτάσαμε.
Περίμενε. Για λίγο, περίμενε.
Οδήγησα για αρκετή ώρα.
Κι εσύ δεν έχεις καθόλου λεφτά.
Δεν νομίζεις λοιπόν ότι μου αξίζει μια ανταμοιβή;
Τι, αυτό είναι;
Τότε, τι;
Είσαι χαριτωμένη. Πολύ χαριτωμένη.
Είσαι σαν μία μικρή κούκλα.
Κι εγώ... χρειάστηκε να οδηγήσω για αρκετή ώρα... λοιπόν...
Δεν νομίζεις ότι αξίζω κάτι παραπάνω από ένα φιλί στο μάγουλο;
- Σωστά. Έλα εδώ. - Αλλά...
Σταμάτα. Άφησέ με. Άφησέ με!
- Έλα! - Εντάξει. Εντάξει.
Αλλά μην με τραβάς. Άφησέ με.
Εντάξει.
Εντάξει. Έλα, τότε.
- Θα με παράταγες έτσι απλά, λοιπόν; - Όχι «απλά». Υπάρχει λόγος.
- Τι λόγος; - Δεν έχει σημασία.
- Φυσικά κι έχει σημασία! - Όχι για εσένα. Δεν καταλαβαίνεις.
- Επειδή είμαι πολύ μικρή; - Επειδή είσαι ψυχοπαθής.
- Τι; - Ή ότι δεν είσαι σαν εμένα.
Μια μεγάλη χοντρή ναρκισσίστρια;
- Τι σου έχω κάνει; - Τι έχεις κάνει; Τίποτα.
Αλλά ακόμα, σκέφτεσαι να με εγκαταλείψεις.
- Δεν έχουν όλα σχέση μ΄εσένα. - Λοιπόν, με τι έχει να κάνει, τότε;
- Αυτό. - Την ταινία;
Όλη αυτή η ζωή. Είναι χωρίς νόημα.
- Α, όχι πάλι αυτό. - Τι;
Έχεις απλά κατάθλιψη. Θα σου περάσει.
Όχι, τώρα κάνω κάτι. Και μην λες ότι έχω κατάθλιψη. Δεν έχω.
Δεν ήμουν ποτέ πιο ευτυχισμένη στην ζωή μου.
Ναι, λάμπεις ολόκληρη.
- Και ακόμα με αγνοείς; - Δεν σε αγνοώ.
- Ναι το κάνεις! - Σκάστε!
Παίζει η ταινία. Κλείστε το στόμα σας ή φύγετε. Καταραμένες ηλίθιες.
Δείξτε λίγο σεβασμό για τους άλλους ανθρώπους εδώ.
Πάμε.
Δεν το κατάλαβες. Δεν υπάρχει νόημα να μιλάμε γι΄αυτό.
Τότε πες μου την αλήθεια.
- Το κάνω αυτό... - Καλή προσπάθεια. Ξέρω πώς είσαι.
- Ώστε ξέρεις τα πάντα; - Κάτι μου κρύβεις.
- Τίποτα απολύτως. - Πες μου!
- Τι; - Πες μου!
- Εντάξει. Θέλεις να το ακούσεις; - Ναι.
- Συνάντησα κάποιον. - Και;
- Δεν είναι σαν κι εμάς. - Τι;
Ξέρω.
Δεν υπάρχει νόημα. Δεν θα γίνει τίποτα.
- Πως το ξέρεις; Προσπάθησες; - Όχι εγώ, προσωπικά.
- Βλέπεις; - Θα καταλάβουν τι είσαι.
Τότε θα τελειώσουν όλα και θα πληγωθείς. Στην καλύτερη περίπτωση!
Δεν το ξέρεις αυτό.
Δεν είμαστε σαν κι αυτούς. Μας μισούν!
Μας μισούν.
- Όχι όλοι τους. - Ναι, όλοι τους!
Όχι αυτός.
Δεν ξέρει τι είσαι και δεν μπορείς να το γνωρίζεις, όχι ακόμα.
- Ξέρω. - Δεν μπορείς να ξέρεις.
- Μπορείς να το διαπιστώσεις και μόνη σου. - Πώς;
Έρχεται εδώ.
- Τώρα; - Μετά την ταινία.
Θα φύγουμε μαζί.
Μην είσαι θλιμμένη.
Δεν είμαι θλιμμένη.
Που θα πάτε;
Δεν ξέρουμε. Απλά κάπου μακριά.
- Είσαι καλά; - Ναι, φυσικά.
Δεν μπορείς να καπνίσεις εδώ.
- Εντάξει, πάμε έξω. - Θα μείνω εδώ.
Εντάξει, θα έρθω για λίγο.
Έλα!
Βέρα!
Δεν χρειάζεται να τρέξουμε άλλο. Είμαι σίγουρη ότι μας έχασαν.
- Όχι, έλα! - Είναι ασφαλές εδώ.
- Έλα, δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ! - Πρέπει να κάνω ένα τηλεφώνημα.
Μπορείς να το κάνεις αργότερα.
- Γαμώτο, δώσε μου το! - Έλα, τώρα!
Η Βάνια πρέπει να τηλεφωνήσει στον πρίγκηπά της.
Τι θα του πεις; «Θα αργήσω λίγο-»
«- ξέρεις, γιατί με κυνηγάει μια συμμορία από μηχανόβιους.»
«Και γιατί αυτό;», Θα αναρωτηθεί.
«Λοιπόν, βλέπεις, η μικρή μου αδερφή ήταν πεινασμένη.»
«Κατάλαβα. Ίσως μπορείς να μου το εξηγήσεις.»
Ναι. Καπνίζει πάρα πολύ χόρτο και κάνει βλακείες.
Γιατί πρέπει πάντα να σκέφτεσαι ότι όλοι είναι εναντίον σου;
- Ίσως να μην είμαι σαν εσένα. - Τι θέλεις να πεις;
Πιστεύεις ότι κι αν σου πουν.
Και γιατί το κάνω αυτό;
Γιατί αν σου πει ότι σε αγαπάει, θα το πιστέψεις, σωστά;
- Και δεν θα έπρεπε; - Όχι.
Όλοι έχουν κάποιον απώτερο σκοπό.
Μπορεί να λένε ένα πράγμα, να εννοούν άλλο και να θέλουν κάτι τρίτο.
- Όλοι έχουν; - Ναι.
Ακόμα κι εσύ;
Όχι εγώ.
Το ήξερες ότι μας περίμεναν εκεί έξω;
Ποιοι;
Βάνια;
Γαμημένε μπάσταρδε!
Σταμάτα το! Σταμάτα!
Σταμάτα το.
Τι είναι αυτό;
Άφησε με να...
Γιατί με παρέσυρες έξω;
- Πως μπορούσα να ξέρω ότι ήταν εκεί; - Μην λες ψέματα.
Φαίνεσαι ότι είσαι κάπου αλλού. Δεν μπορώ να σου μιλήσω.
- Τι έπρεπε να κάνω; - Τίποτα.
Θα έκανες το ίδιο πράγμα.
Θα με ευχαριστείς αργότερα γι΄αυτό.
Είσαι απίστευτη!
Θέλεις να σ΄ευχαριστήσω επειδή κατέστρεψες την μοναδική μου ευκαιρία να φύγω μακριά από σένα;
Αυτό πιστεύεις;
Εντάξει.
Σκέφτηκα ότι είσαι λίγο «πεσμένη» και είχες παράξενες ιδέες.
Σκέφτηκα ότι θα περάσει.
Θα περάσει.
Δες αν μπορείς να βρεις καμία άλλη έξοδο, εγώ θα μείνω εδώ.
Έλα. Μπορούμε να φύγουμε από εκεί.
- Δεν θα τα καταφέρουμε. - Ναι, θα τα καταφέρουμε.
- Θα μας πιάσουν έτσι όπως είμαι. - Πρέπει να προσπαθήσουμε!
Απλά είναι ανόητο.
Περίμενε εδώ.
Ξεμείναμε από επιλογές. Έλα, θα σε βοηθήσω να σηκωθείς.
Εντάξει. Τρέξε όσο πιο γρήγορα μπορείς.
Τι; Τι κάνεις;
Τρέξε, θα είσαι εντάξει.
- Τι; Έλα εδώ κάτω. - Θα σε ακολουθήσω.
Είσαι σίγουρη;
Είμαι σίγουρη.
Ελάτε, παλιομαλάκες...
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ *** [ tell.a.vision7@hotmail.com ] [ T3LL4V1S10N@msn.com ]